شخصی نزد سلطان محمود سبکتکین رفت و گفت: مدتی بود

که می خواستم رسول خدا (ص) را در خواب ببینم و غم خود

را برایش بازگو کنم که سعادت مساعدت نمود و در شب گذشته

به این دولت رسیدم و جمال با کمال آن حضرت را در خواب دیدم

و گفتم : یا رسول الله ٬ هزار درهم قرض دارم و برای ادای آن

قادر نیستم ٬ می ترسم که اجل برسد و آن بدهی در گردن من

باقی بماند ؛ آن حضرت فرمود : برو نزد محمود سبکتکین و آن

مبلغ را از او بستان ؛ عرض کردم : شاید از من باور نکند و

نشان طلبد . فرمود : به او بگو به آن نشان که در اول شب ٬

سی هزار مرتبه بر من صلوات می فرستد و در آخر شب ٬

سی هزار مرتبه دیگر بر من صلوات می فرستد ؛ سلطان محمود

از شنیدن این خواب به گریه آمد و تصدیق کرد و قرض او را

ادا کرد و هزار درهم دیگر نیز به او بخشید ؛ اطرافیان سلطان

تعجب کردند و گفتند : ای سلطان ٬ حرف های این مرد را

چگونه تصدیق می کنی و حال آنکه ما در اول شب و آخر شب

با تو هستیم و نمی بینیم که به فرستادن صلوات مشغول باشی و

اگر کسی در تمام اوقات شبانه روز به فرستادن صلوات مشغول

باشد ٬ نمی تواند شصت هزار صلوات بفرستد.

سلطان محمود گفت : من از علما شنیده ام که هر که یک بار این

صلوات را بفرستد گویا چنان است که ده هزار مرتبه صلوات

فرستاده است و من در اول شب سه مرتبه و در آخر شب نیز

سه مرتبه این صلوات را می خوانم .پس این شخص که پیغام

آن حضرت را آورده راست می گوید و این گریه من از شادی

است .

این صلوات چنین است :

( اللهم صل علی سیدنا نبینا محمد و آله ما اختلف الملوان

و تعاقب العصران وکر الجدیدان واستقبل الفرقدان و بلغ

روحه و ارواح اهل بیته منی التحیه و السلام )